Temur o'rniga dars qilgan robot

Temur neyrotarmoqni sentabrda kashf qildi — va hayot ajoyib bo'lib ketdi. Adabiyotdan insho? Besh soniya. Fizikadan masalalar? Mana tushuntirishlari bilan yechimlar. Tarixdan referat? Tayyor, hatto xulosalari bilan.

Kechqurunlar bo'shab qoldi: o'yinlar, futbol, seriallar. Uy vazifalari uchun baholar a'lo edi, o'qituvchi hatto uning «chiroyli uslubini» maqtadi.

— Sun'iy intellekt bor ekan, nega o'qish kerak? — derdi u do'stlariga. — Kelajak allaqachon keldi.

Uning do'sti Sanjar ham neyrotarmoqdan foydalanardi, lekin boshqacha: tushunarsiz mavzuni tushuntirib berishni, mashq uchun o'xshash masalalar o'ylab topishni, o'zi yechgan masalani tekshirishni so'rardi. Temur kulardi:

— Sen uch barobar ko'p vaqt sarflayapsan. Shunchaki javob olish mumkin bo'lsa, nega?

Dekabrda fizikadan chorak nazorat ishi bo'ldi. Telefonlar o'qituvchi stolidagi qutiga topshirildi.

Temur birinchi masalaga qaradi — va qaysi formuladan boshlashni ham bilmasligini tushundi. U bunday masalalarni o'nlab marta ko'rgan edi… neyrotarmoq javoblarida. Lekin o'zi bir marta ham yechmagan edi. Bilimlar elakdan o'tgan suvdek boshidan o'tib ketgan edi.

Yonidagi Sanjar xotirjam yozardi. U besh oldi. Temur — ikki.

Kechqurun Temur darslik ustida uzoq o'tirdi. Keyin neyrotarmoqni ochib, birinchi marta «yech» emas, balki shunday yozdi: «Iltimos, bunday masalalarni qanday yechishni tushuntir va menga uchta o'xshashini ber, o'zim urinib ko'raman».

Bir haftadan keyin u ularni yordamsiz yecha boshladi. Bir oydan keyin ikki bahoni tuzatdi.

— Sun'iy intellekt velosipedga o'xshaydi, — dedi u keyinroq Sanjarga. — U tezroq yurishga yordam beradi. Lekin agar u seni olib ketsa-yu, sen pedal aylantirmasang, oyoqlaring kuchaymaydi.

O'ylab ko'r

• Neyrotarmoqdan yomonroq emas, yaxshiroq o'qish uchun qanday foydalanish mumkin?
• Nega o'qituvchilar bilimni telefonsiz tekshirishadi?
• Sun'iy intellekt yecha olmaydigan masala tushib qolsa, nima qilasan?